afvallen

Hi! Elk jaar opnieuw zie ik mezelf de strijd weer aangaan. En ik zie mezelf diezelfde strijd na een tijdje ook weer opgeven. ‘Ach, ik heb maar een buikje. Ik ben niet te dik of zo, dus laat maar.’ Tot ik in Januari er schoon genoeg van had en besloot, eigenlijk vrij abrupt, om een abonnement op de sportschool te nemen. Ik, als sporthatende chocoladevreter, die een jaar(!)abonnement staat af te sluiten bij de balie. Knettergek toch? ‘Ach, als ik het niet volhoud ga ik wel elke week naar de sauna, dan heb ik het geld er ook weer uit.’ Jep, motivatie much.

Maar toen begon het spektakel. Ik moest op de weegschaal gaan staan. Ik moest van tevoren aangeven hoeveel ik zelf dacht te wegen, en natuurlijk zat ik daar heerlijk naast. Ik was zwaarder dan ik dacht. ‘Je bent te zwaar’ zei die vrouw dan ook nog. Ik? Te zwaar? Ik krijg mezelf nog gewoon in een maatje 36 gepropt hoor. Vol ongeloof zat ik op de fiets naar huis, waar ik besloot mijn BMI te berekenen. Ik geloofde namelijk helemaal niks van die fitte trien. Maar helaas, ze had wel gelijk. Ik was inderdaad te zwaar voor mijn lengte, ook de BMI-meter gaf het aan. Ik geloof dat ik toen aan iedereen heb verteld dat ik te zwaar was, puur uit ongeloof. Natuurlijk zei iedereen ‘Huh, jij?’, maar dat is ook maar een beetje lief bedoeld natuurlijk. Maar goed, ik was niet veel te zwaar, gewoon een beetje. Om weer bij een gezond gewicht te komen moest er (minstens) vijf kilo af.

Maar toch zette het me flink aan het denken. De kilo’s waren er echter alleen maar bij aan het komen, in plaats van dat ze eraf gingen. Ik voelde me ongelukkig in mijn lijf. Zoals eigenlijk alle jaren ervoor, waar ik wanhopige afvalpogingen deed. Dit deed ik niet omdat ik dacht een ongezond BMI te hebben, maar gewoon omdat ik van dat stomme buikje af wilde.

Met tegenzin begon ik naar de sportschool te gaan. Ik had een krachttraining schema gehad en hier ging ik ook braaf mee aan de slag, gevolgd door cardiotraining. Helaas kwam de niet-doorzettende-ik weer in me naar boven, die besloot dat de krachttraining echt retesaai was. Vervolgens ben ik gaan spinnen, op zo’n fiets weet je wel, en dat beviel. Dat heb ik toch wel minstens één keer in de week volgehouden. Oké, voor de sportfanaten is dat niks, maar voor mij een hele prestatie.

Naast dit beetje inspanning ben ik ook op mijn voeding gaan letten. Calorieën tellen, ellende, ellende. Tot dat ik zag dat het ging werken. Ik viel af! Ik viel gewoon af!

Nu in de vakantie ga ik niet naar de sportschool, die zit namelijk in de stad waar ik studeer. Wel probeer ik lange wandelingen te maken, om zo toch wat inspanning te hebben. En ik wil gaan hardlopen, maar daar verzin ik steeds weer nieuwe excuusjes voor. Op mijn eten letten gaat in de vakantie wel erg goed.

Vanaf dat akelige moment op de weegschaal in de sportschool ben ik nu meer dan 7 kilo afgevallen. Niet zo snel als de meeste mensen die afvallen waarschijnlijk, maar ik ben er ontzettend trots op! Ik zit inmiddels op een prachtig gezond gewicht. Oké, op de BMI-meter nog altijd meer naar rechts dan naar links, maar in het groene vakje is in het groene vakje! Ik heb nog wel een buikje, dus die probeer ik er zeker nog af te krijgen. Ik hoop nog eens de -10 kilo aan te tikken. Oh, en no worries dat ik te ver ga hoor, om bij een ongezond gewicht te komen moet er nog eens 15 kilo af :). Dat ben ik zeker niet van plan, want zodra de studie weer begint ga ik flink aan de krachttraining!

Deze post is geschreven als begin voor een reeks updates over het sporten, afvallen en mijn gewicht. Ik hou jullie op de hoogte!

P.S. De app die ik gebruik om mijn calorieën te tellen is Myfitnesspal, in dit artikel heb ik hier al wat over geschreven.

And the winner is...
REVIEW | Miss Sporty nagellak 27